‘समाचार र विचारको
साझा चौतारी’




सृजनाको चौतारी

साम्राज्यवादी हस्तक्षेपविरुद्ध सिर्जनामा अभिव्यक्त विद्रोही आवाजहरू

साम्राज्यवादी हस्तक्षेपविरुद्ध सिर्जनामा अभिव्यक्त विद्रोही आवाजहरू

Posted in सृजनाको चौतारी
- अशोक सुवेदी मैले मेरो महान् राष्ट्रलाई मुटुमा राखेर मनखुसी जिन्दावाद भन्न किन नपाउनू ? मैले मेरो राष्ट्रका कुलङ्गारहरूका विरुद्ध मुट्ठी उठाएर मुर्दावाद भन्न किन नपाउनू ? लुकेर देशको छातीमा तीर चलाउने ए ! मेरै देशका शिखण्डीहरू हो तिम्रो पाखण्डीपनका विरुद्ध मैले तिमीलाई घृणाले धिक्कार गर्न किन नपाउनू ? – इच्छुक जबजब मुलुकमाथि सङ्कट आइलाग्छ, शासकहरूबाट जनतामाथि विपद् थोपरिन थाल्छ, साम्राज्यवादी हस्तक्षेप र अतिक्रमणहरू हुन थाल्छ क्रान्तिकारी र देशभक्त जनता सडकमा उत्रिन्छन् । विद्रोहमा सामेल हुन्छन् । आन्दोलन उठाउँछन् र क्रान्ति आरम्भ गर्छन् । यस्तो अवस्थामा विद्रोही स्रष्टाहरू झन्झन् आफूभित्रको देशभक्तिपूर्ण र क्रान्तिकारी विचार र भावना सिर्जनाका माध्यमबाट व्यक्त गर्न थाल्छन् । उनीहरूभित्रको देशभक्तिको अहम् अझ जाग्छ र उनीहरू सशरीर सङ्घर्षमा होमिन सुरु गर्छन् । देश, जनता र मुक्तिभ
स्रष्टाहरूले भने छोड्, हाम्रो भूमि छोड्

स्रष्टाहरूले भने छोड्, हाम्रो भूमि छोड्

Posted in सृजनाको चौतारी
काठमाडौँ : भारतले हालै सार्वजनिक गरेको नयाँ राजनीतिक नक्सामा नेपाली भूमि कालापानी, लिम्पियाधुरा र लिपुलेकलाई समेत समावेश गरेपछि नेपालमा प्रत्येक दिन त्यसको विरोध भइरहेको छ । सीमा अतिक्रमणका विरुद्ध हरेक दिन कुनै न कुनै प्रकारका विरोधहरू भइरहेका छन् । जनपक्षीय सञ्चारमाध्यमहरुमा राष्ट्रियता रक्षाका विषयमा सिर्जनाहरु प्रकाशित–प्रसारित भइरहेका छन् । शासकहरूबाहेक मुलुकको सिङ्गो जनमत राष्ट्रिय रक्षाका लागि उभिएको छ । यसै सन्दर्भमा काठमाडौँमा केही स्रष्टाले सडकमा उभिएर राष्ट्रवादी कविता र गीत वाचन गरेका छन् । स्रष्टाहरूले गीत र कविताको माध्यमबाट सीमा अतिक्रमणको विरोध गरेका हुन् । काठमाडौँको रत्नपार्कमा जम्मा भएर स्रष्टाहरूले भने ः छोड् हाम्रो भूमि छोड्, नालापानी छोड् हाम्रो लिम्पियाधुरा छोड् सुस्ता पनि छोड् हाम्रो सबै भूमि छोड् स्रष्टाहरूले गीत÷कविताको माध्यमबाट भारतीय साम्राज्यवादी अतिक्र

आमाको अस्मिता

Posted in सृजनाको चौतारी
कला चुडाल साना कांटीकी मेरीआमा, सानैदेखि निकै राम्री रे, हजुर बाले भन्नु हुन्थ्यो, नमिलेको त केही नै थिएन रे, त्यति बेलै पनि पहेंलो फरिया, हरियो चौवन्धी र शिरमा बाधेको सेतो बुट्टे मजेत्रोले स्वर्गकै अप्सरा जस्ती देखिन्थिन् रे, रुपैले त होला नि , तल्ला माथ्ला गांउका मान्छेले निकै आंखा गाडेका थिए रे कडा मिजासकी मेरी आमा, ठ्याक्कै हजुर बा जस्तै, अन्याय नगर्ने अनि अन्याय नसहने, आफु बाचुन्जेल स्वाधिन रहन्छु भन्ने उनी अहिले निकै विक्षिप्त छन्, अहिले निकै लाचार छन् बुढेस काल लागेरै होला, आज तिनै मेरी साहसी आमालाई निकै टाढा दिएकी मेरी काली दिदीको सतित्व लुटिएको, अनि कान्छा छोराको वास उठेको खवरले पनि छुदैन रे, उनी त,मात्र भुईंको माटो सोहोर्दै, बलिन्द्र आंशु खसाउदै, सुनेको नसुने झैं गर्छिन् रे कठै यस पालि त निकै थला परिछन् आमा, बेहोसीमै चौबन्धीको तुना फुस्किएर स्वरुप
हामी हराए के होला !

हामी हराए के होला !

Posted in भिडियो चौतारी, सृजनाको चौतारी
कविता जी एन शर्मा हरायो , दाम्लो हरायो , किलो हरायो ओखल र मुस्ली हरायो, मानो हरायो पाथी हरायो हर्पे र ठेकी हरायो, आग्लो हरायो, बलो हरायो ,हरायो कोदालो र कुटे हरायो अनौ हरायो, हरिस हरायो , ढिकी र जाँतो हरायो हरायो, दियो हरायो, धिप्री हरायो , भड्डु र कसुडी हरायो सनासो हरायो, हसियाँ हरायो, खुर्पा र बञ्चरो हरायो हर्पे हरायो, हुचिल हरायो, डाँफे र मयुर हरायो त्यो मन हरायो, त्यो बन हरायो , मनमिलाउने मननै हरायो बाँकी छ हामी हराउन हामी हराए अब के रहला ! मकै हरायो, भटमास हरायो हरायो, सिन्की र गुन्द्रुक हरायो ढकने र चाम्रे हरायो, कुराउनी हरायो , बालन हरायो , नौमती र सारङ्गी हरायो दुना हरायो , टपरी हरायो , टुङ्ना र मादल हरायो कुवा हरायो , पधेरो हरायो, हरायो रत्यौली र मितेरी हरायो सोल्टी हरायो , सनाइ हरायो च्याब्रुङ्ग र मुर्चुङ्गा हरायो बिनायो हरायो, बेठी हरायो हरायो , पटु
आमा त्यो त आईनै सक्यो त !

आमा त्यो त आईनै सक्यो त !

Posted in सृजनाको चौतारी
कविता जी एन शर्मा छोरो कहिले रोटी बनेर कहिले बेटी बनेर थरिथरिका भाका हालेर कहिले पूर्वबाट कहिले पश्चिमबाट कहिले दक्षिणबाट , कोर्तदै र खन्दै कहिले बुट बजार्दै आमा त्यो त नजिकै आयो त आमा, उसकै तालमा नाच्न थाल्यौ उसकै कुरा मान्न थाल्यौ तिमी आफै सिल्ली बन्यौ जे गर्दा दिल्ली भन्यौ अनि त्यो नआए को आउँछ त ? छोरो कुर्सीमोह ठूलो लाग्यो भुइँको यादनै भएनथ्यो यता भन्दा उतै जाने बानी हाम्रो परेकोथ्यो सत्ता सार्न कुर्सी तान्न उसैलेनै सिकाएथ्यो सिल्ली कुरा गर्न पनि उसैलेनै पढाएथ्यो आमा मालिक मान्छौ परायलाई आफ्ना भए बिराना बसेकाछन् उसकै मान्छे तिम्रा सबै किनारमा बल्ल बुझ्यौ आफ्नो माटो जनतालाई कति प्यारो कुर्सी भेट्दा सबै भुल्यौ अहिले प¥यो तिम्लाई साह्रो आमालाई पाखा बनाई लालचमा फस्दा खेरी आयो भन्दै कराउँछौ , अहिले फेरि मलाई संझी छोरो उपाय त देऊ न आमा नजिक नजिक आयो भन्

रिठ्ठेलाई पत्र

Posted in सृजनाको चौतारी
जी एन शर्मा लघु कथा बाबु रिठ्ठे सन्चोसुबिस्तै होलास् । यता पनि निको भलोनै छ । खास खबर त केही पनि थिएन तर बेलाबेलाँ बाउ देशको खबर के कस्तो छ भनेर लिफापत्र लेख्नु है भन्थिस सो मुताबिक यो पत्र लेखाउँदै छु । उ बेलामा आफुले नपढेका कारण अहिले सास्ती खेप्नु परेकोछ । आज पनि यो लिफापत्र लेखाउन साइँला मुखियाका घरमा आएकोछु । अँ, बाबु रिठ्ठे सात समुन्द्र पारि भए पनि तँलाई आनन्दनै होला । मैले नपढेर सास्ती खेपेँतैले पढेर कष्ट भोग्न लेख्यारछ । तैँले पठाको दामले नुनतेल चलेकैछ । शाहुमहाजनको कचकच पनि अहिले सुन्न परेकोछैन । तर, देशमा भाको नाटक भनि साध्यछैन है बाबु । को कति बेला कुन ओदामा पुग्ने हो पुग्नेलाई पनि थाहा नहुने भाको छ । सुख,शान्ति र समृद्धिको लहरनै चलेकोछ ।अब पानी जहाज र रेल चल्न बाँकी छ । ए, गैरी खेतको धान काट्न पनि बाँकीनै छ । सरकारले गरेको गर्यै छ , कसलाई के दिने कसलाई के दिन राम्रो

रामभरोस

Posted in सृजनाको चौतारी
कथा जी एन शर्मा टाउकोको गम्छा निकालेर छेउको बेन्च पुछ्यो , खल्तीबाट खैनीको डब्बा झिक्यो चुना मिसाएर मस्काउन थाल्यो । खैनी मस्काकै तालमा मुण्टो कोल्टे पारेर रामभरोसले फेरि प्रश्न ग¥यो ‘ अच्छा दाजु पत्रिकाले पनि लिखि सकेछ बादमा आद्मी पुलीसको पासमा छ लेकिन ताजुबको बात त यो छ कि उत्ना आद्मीको जलानेमा उसलाई फाँसी हुन्छ कि नाँई ? छेवैमा बसेका बिरे काकाले भने — फाँसीसाँसी केही पनि हुदैन हाम्रो देशमा त्यस्तो कानुननै छैन । कथमकाल भैहाल्यो भने अलिक दिन झ्यालखानमा बस्छ उस्तै परे केही पनि हुदैन , सानालाई लगाउने काकुन ठूलालाई लाग्दैन । रामभरोसले एक पल्ट मज्जाले खैनी पड्कायो फेरि मस्काउन थाल्यो , अहिले भने अलिक ठाडाकान लगाएर काका तिर फर्केर भन्यो ‘ साला, त्यो त आद्मी नामको शैतान हो, अरे काका मेरो जिम्मा दिन्छ त म के गर्छ उसको मलाईनै मालुम छैन , बहुत सालको बादमा फेला त परेको छ लेकिन काका भन्दैछ कि
ब्रेकिङ्र्र न्यूज

ब्रेकिङ्र्र न्यूज

Posted in सृजनाको चौतारी
कविता जी एन शर्मा बे्रकिङ्र न्यूज अर्थात् हट् रिसेन्ट न्यूज पाताल भित्रको ज्वालामूखि बिस्फोटको खबर पृथ्वीलाई थोर बहुत भाइब्रेट गर्छ एक, सनसनी समाचार आफ्नै भाकाको रिङटोन बज्छ धुन जस्तो होस् या जसले बनाएको टोन फोनको सेटिङमा मिलाएपछि बज्नै पर्छ मोबाइलको आगमन अघि देखिनै यहाँ टोन बजथ्यो रिसिभर होस् या चिठ्ठि पत्रमा बेला बेला यहाँ बे्रकिङ न्यूज आउने गर्छ बिभिन्न रुप र रङ्गमा स्थलगत अमिन नभए पनि यहाँ भईरहन्छ कित्ताकाट अनि एउटा गुलियो नाराको रिङटोन बज्छ हामी संगीत बिनाको शब्दमा नाच्छौँ ताल र मोहडाको पत्तै नपाई मच्चिमच्चि कम्मर भाच्छौं न्युूज अर्थात समाचारमै छम्छमी नाच्छौं न्यूज भित्रको भ्यूज थाहै नपाई एउटा नाटकका दर्शक बन्छौं कृतिम कलाकारको किर्ते र काइते नाटक हेर्छौं कहिले देश भक्तिका नाममा, कहिले लोकतन्त्रका नाममा कहिले शान्तिमा , कहिले युद्मा फरक फरक कित्ताकाटका न
पृथ्वी, तिम्रो र मेरो बराबर हुनेछ !

पृथ्वी, तिम्रो र मेरो बराबर हुनेछ !

Posted in सृजनाको चौतारी
- सुमनसिंह पौडेल   मैले क्रान्ति खोजेँ त्यो पाउने बाटो रोजेँ मेरो गन्तव्य…. मलाई पूरा विश्वास छ ! एक दिन अँध्यारो आकाश फाट्नेछ धर्ती उज्यालो बन्नेछ विभेदहरूका कपटी दुनियाँ सदासदाका लागि निभ्नेछन् तिमी दलित बन्नु पर्दैन तिमी गरिब भैरहनु पर्दैन दमित बनिरहनु पर्दैन कहिल्यै तिमी कसैबाट हेपिनु पर्दैन तिम्रो दुनियाँ.. हामी सबैको साझा दुनियाँ बन्नेछ सबै कुरामा समानता हुनेछ यो घाम साझा हुनेछ झरी, बर्सात् भनौँ वा खहरे खोला नदी, तलाउ सबै हाम्रो साझा हुनेछ जङ्गल, खनिज र यो पृथ्वी तिम्रो र मेरो बराबर हुनेछ… हो, त्यसैले मैले क्रान्ति खोजेँ केही लिच्चड, भुस्याहाहरू कुरा चिप्ला गर्ने घुस्याहाहरू… सडकमा हात थापेर हिँड्ने गरिबलाई थुकेर हिँडिरहेका छन् उपचारको अभावमा अस्पतालमा रोइरहेका आफन्तहरूको आँसु अझ जोडजोडले लुटिरहेका छन् छोरीचेली बेचेर आफू मस्त बनिरहेका छ
सहिद ज्ञामप्रसाद चालिसे ‘आयाम’

सहिद ज्ञामप्रसाद चालिसे ‘आयाम’

Posted in सृजनाको चौतारी
जीवनी/संस्मरण - सरला रेग्मी क. ज्ञामप्रसाद चालिसे बागलुङ जिल्लाको तत्कालीन अर्जेवा गाउँ विकास समितिको चोखेक गाउँमा भविश्वर उपाध्यायका माइला छोरा छविलाल उपाध्याय र आमा टीकादेवी चालिसेका माहिला छोराका रूपमा २०२७ साल चैत २७ गते जन्मनुभएको थियो । उहाँको जन्म दाजु हेमराजसहित भाइहरू याम, नारायण, हरि र बहिनी धना गरी ६ जना सन्तानले धनी परिवारमा भएको थियो । पहाडको ढुङ्ग्यान पाखोबारी, भिरपाखाको घाँसदाउरा, पशुबस्तु र टाढाको पानीपँधेरो यो सबै भ्याएर परिवार पाल्नु कयौँ परिवारका लागि विकल्परहित बाध्यताले मात्र सम्भव थियो । आजभोलिसमेत कयौँ पहाडी गाउँहरू त्यत्तिकै अलपत्र छाडेर रित्तिन थालेका छन् र पूरै गाउँघर जङ्गलले ढाक्न थालेको छ । कहिलेकहीँ मिठोमसिनो पकाएर आफ्ना सन्तान र परिवारका अरू सबैलाई खुवाएर पिँधमा बाँकी रहेको पुरो खान खोज्दा आमाले मीठो खाई भनेर भएभरका सबै सन्तानले एकैपटक भाँडो घेरेर आमाको