‘समाचार र विचारको
साझा चौतारी’





सृजनाको चौतारी

पार्टी चै कता छ कमरेड ?

Posted in सृजनाको चौतारी
कविता जीतेन्द्रनिरन एकतिर तिमी अर्का तिर उनी तिमी मुखिया यता उनी मुखिया उता मुखियाको जुगाँको रमितामा पार्टी चै कता छ कमरेड ? तिमी तिम्रो खेलमा उनी उनकै खेलमा आफ्ना आफ्ना झेलमा तिमी र उनी तिम्रो पार्टी चै कता छ अहिले ? तिम्रा्े आफ्नै चाल उनको आफ्नै दाउ तिम्रा र उनका स्वार्थमा कार्यकर्ता होइन भक्तका पनि अन्धभक्तको उत्दपान गर्यौ कुरा पार्टीका पनि गरेका छौ तर , न तिमी पार्टी मुखिया जस्ता भयौ न उनी पार्टीका मुखिया जस्ता भए भयौ त भगवान जस्तै बन्न खोज्यौ र, आफ्ना अन्धभक्तहरुलाई आरती उतार भन्यौ तिम्रो र उनको जुँगाको दौडमा अहिले तिम्रो पार्टी चै कता छ कमरेड ? विचारको पथ होइन , अन्ध भक्तिको धाम बनायौ आफुलाई नीति बाकेको नेता होइन कम्पनीको मालिक बनायौ आफुलाई कुरा राजनीतिका जस्ता गरे पनि उनको जाल र तिम्रो झेलमा खासै फरक छैन फरक छ त तिम्रा र उनका स्वार्थको प्रकारमा त्यस
कति कति

कति कति

Posted in सृजनाको चौतारी
मुक्तक १ कस्तो पनि देख्नु पर्ने जिन्दगीमा कति कति संसार रुने आँशु झर्ने जिन्दगीमा कति कति जिवन मरण हिसाबछैन महामारी बढ्दो झनै कलिला ति मुना मर्ने जिन्दगीमा कति कति मुक्तक २ आज भोलि किन उनि कौशी बाट हेर्छिन अरे पसल जाने बहानामा होट्ल तिर छिर्छीन अरे छोराछोरी स्कुलमा चलन यस्तो होलान कति घर धन्दा सकि सक्दा राती अबेर फिर्छीन अरे मुक्तक ३ नजरले रेट्यौ अरे मुटु घोप्दै तिमीले रहरले भेट्यौ अरे दिल छोप्दै तिमीले छालरोक्ने कुनैत्यहाँ तारजाली थिएनकि बगाउँ भनि हिड्यौ अरे शूल रोप्दै तिमीले सुर्योदय नगरपालिका ३ इलाम
हे भमरो

हे भमरो

Posted in सृजनाको चौतारी
हे भमरो तिमी कत्ति उद्धत छौ रङ्गिन फूलहरूलाई डस्न नयाँनयाँ बगैंचामा रमाउन छानीछानी थरीथरीका फूलका पराग चुस्न तिम्रो स्पर्श बिना कहाँ फक्रन्छन् रजनीगन्धा , बेली र चमेलीहरू फरक यति छ तिमी र मान्छेमा तिमी फूलको बोटमै झुमेर रमाउछौ मान्छे भने टिपेर फूलको वास्ना लिएर आनन्दमा रमाउछ मार्दैनौ तिमीले कहिले फूलको बोट मान्छे भने ओइलिएपछि निमोठेर कुल्चिदिन्छ लम्कन्छ नौलोनौलौ बगैँचामा उन्मत्त भएर टिप्न फूल २०७८,४,१८
एउटा सत्य

एउटा सत्य

Posted in सृजनाको चौतारी
कम्लरीको कथा होईन मलाई अरु कसैको इतिहाँस पढ्न सिकाए काशीलालको ब्यथा होईन मलाई अरु कसैको जिवनी पढ्न लगाए शान्तिको जग बनाउन होईन ध्वंशको परेड खेल्न सिकाए गीत त मलाई समानताका गाउन लगाए तर, मुखियानै संभ्रान्त बनेर आए मेरा, उसका अरु धेरैधेरैका सपना, सबै सपनामै बिलाए नारा त सबै हाम्रै लगाए तर, हाम्रै रगत र पसिनाको धज्जी उडाए हाम्रै छातीमा टेकेर धेरैले कसैले गाडी कुदाए, कसैले महल बनाए सपना त हामीलाई देख्न सिकाए तर, बिपना उनकै पेवा बनाए हाम्रो यात्राको गन्तब्य भनेनन् हाम्र्रै आँशुुमा उत्सव मनाए नयाँ र नौला जोगी जन्मिए जे भने थे त्यो गरेनन् जे भनेका थिएनन् सबै त्यसैको विस्कुन लगाए
कहाँ

कहाँ

Posted in सृजनाको चौतारी
गजल असल छोरा मेरा थिए खोई उडेर गए कहाँ उनैका थिए सृजना लहरहरु फूरेर गए कहाँ थाङ्गथिलो पारे यो देश मेरो कति दलालले लुटाउँदै मातृभूमिको कहानि सुनेर गए कहाँ बलियो नेपाल बनाइ छोडे कति विरहरुले पसिना पोख्दै शान्ति कति तुनेर गए कहाँ सिमामै स्मृति लेख्दै ति योद्धाका रगतले उठाई तुलो शृङ्खला झै बुनेर गए कहाँ निख्रीए ,सकिए नसुध्रिने भए पिशाच यहाँ थियोे खण्ड,खण्ड पहिले नै उनेर गए कहाँ भन्थिन नेपाल आमा जन्मनु असल सपूत भएछन् कपूत ठालुझै आज थुनेर गए कहाँ तारा पौडेल अबिरल सु न पा ३ इलाम
ऊमाको कलम

ऊमाको कलम

Posted in सृजनाको चौतारी
( आफ्नै कथा ) म अरु साथीहरु भन्दा उमेरमा र शारिरिक रुपमा पनि अलि सानी थिंए । मेरो कक्षाका केटी साथीहरुमा गीता, ललिता, डुम्मर, कृति, ऊमा, नरमांया, दुर्गा, रुकमिणा, सरस्वती साथीहरु थिए (सावित्रा, वसन्ती, अलि पछि आए जस्तो लग्छ )। यी साथी मध्ये रुकमिणा मेरी ठुलो मुमाकी छोरी दिदी अनि ऊमा र म हाम्रो नजिकको नाताले सानिमा छोरी पर्थ्यौं । म उनि भन्दा सानी र साथी नै भए पनि ऊमाले मलाई “सानिमा” नै भनेर बोलाउथिन् । तपाईंहरुले पानीमा टांक मसी घोलेर मसी बनाउनु भयो कि भएन?हामी चैं बेला बेलामा टांक मसी पानीमा घोलेर मसी बनाउंथ्यौं ।टांक मसी वट्टाको मसी भन्दा अलि सस्तो पर्थ्यो ।तर बटुकामा राखेर,पानी हालेर घोट्नु पर्ने हुंदा अलि झंझटिलो चाहिं हुन्थ्यो । फेरि पानीको मात्रा मिलाउंन जानेन भने पातलो भएर लेख्दा अक्षर फुलेर धुस्स हुन्थे । अरु बेला टांक मसी हाले पनि जांचको बेलामा चाहिं बट्टाकै मसी ल्याइदिनु हुन्थ्
आजको चौतारी संवादमा साहित्यका कुरा साहित्यकार भगवती ढुङ्गेलसँग

आजको चौतारी संवादमा साहित्यका कुरा साहित्यकार भगवती ढुङ्गेलसँग

Posted in चौतारी संवाद, भिडियो चौतारी, सृजनाको चौतारी
आजको चौतारी संवादमा साहित्यका कुरा साहित्यकार भगवती ढुङ्गेलसँग
‘भाषा, साहित्यले चिनाउँदैछ काँकरभिट्टा’

‘भाषा, साहित्यले चिनाउँदैछ काँकरभिट्टा’

Posted in सृजनाको चौतारी
२९ असार २०७८ झुलन रेग्मी मेचीनगर । संघीय सांसद तथा पूर्व सञ्चार मन्त्री राम कार्कीले समाज रुपान्तरणका लागि भाषा, साहित्य र संस्कृतिलार्ई जीवन्त राख्नु पर्ने बताएका छन् । २०८ औँ भानु जन्म जयन्तीका अवसरमा मंगलवार भानु साहित्यिक प्रतिष्ठान काँकरभिट्टाले आयोजना गरेको सम्मान कार्यक्रममा बोल्दै सांसद कार्कीले भाषा, साहित्यको ठूलो महत्व रहेको चर्चा गरे । ‘जसरी बिरामी हुँदा डाक्टरको आवश्यकता पर्दछ, त्यसरी नै भाषा, साहित्य हरेक व्यक्तिको जीवन जिउनका लागि चाहिन्छ,’ उनले भने । सांसद कार्कीले नेपाली भाषाले भारतभर छरिएर रहेका नेपालीभाषीलाई जोड्ने काम गरेको चर्चा गर्दै उनले हामीसँग रहेका भाषा, संस्कृतिको संरक्षण गर्नसके सामाजिक परिवर्तन सम्भव हुने बताए । उनले काँकरभिट्टाले एउटा वास्तविक परिचय खोजिरहेको पनि बताए । ‘काँकरभिट्टालाई हामीले कसरी चिन्ने ?’ उनले प्रश्न गरे, ‘काँकरभिट्टा भाषा साहित
२०८ औँ भानु जन्मजयन्ती : यसरी उभिए काँकरभिट्टामा भानु

२०८ औँ भानु जन्मजयन्ती : यसरी उभिए काँकरभिट्टामा भानु

Posted in सृजनाको चौतारी
२९ असार २०७८ झुलन रेग्मी मेचीनगर । नेपालको पूर्वीद्वार काँकरभिट्टा भाषा तथा साहित्य क्षेत्रको वृत्ति विकासमा सक्रिय छ । साहित्यानुरागीको पहल र प्रयत्नबाट भानुको पूर्णकदको शालिक स्थापना गरिएको छ । छेउमै देवकाटाको शालिक पनि ठडिएको छ । भाषा तथा साहित्य क्षेत्रका मुर्धन्य व्यक्तिको सम्झनामा हरेक जयन्तीमा उनीहरुको योगदान र चर्चा गरिरहँदा भाषा, साहित्य र संस्कृतिलाई जीवन्त बनाउन ठूलो सहयोग पुगेको छ । यस्ता महान् व्यक्तिहरुको शालिक स्थापना गर्नु चानचुने विषय भने होइन । काँकरभिट्टामा भानुको शालिक राख्न ठूलै मेहनत गर्नुपरेको छ । विसं. २०५६ सालतिरको कुरा हो । छिमेकी मुलुक भारतको सिलिगुडी सहरमा भानु जयन्ती भव्य रुपमा मनाइने गरेको खबर आयो । काँकरभिट्टा निवासी कृष्णप्रसाद उपेतीलाई उक्त कार्यक्रममा अतिथिको रुपमा आमन्त्रण गरिएको थियो । नेपालको प्रतिनिधित्व गर्दै उनी सिलिगुडी गए । कार्यक्रमम
पत्रिका वितरकदेखि प्रधान सम्पादक सम्म

पत्रिका वितरकदेखि प्रधान सम्पादक सम्म

Posted in सृजनाको चौतारी
जी एन शर्मा पान्थरको कुमयाक गाउँपािलका खाल्डे गाउँमा जन्मेको एउटा ठिटो उनकै स्मरणलाई खोतल्न्ो हो भने धानको भात भुँडी भरिउन्जेल खान जब तराई झ¥यो धानको भातसँगै उ सँग जिवनका सपनाहरु पनि थिए । भर्खरै बिहे गरेको एउटा लक्का जवान आफ्ना मात्रै होईन आफ्नाी जीवन संगीनीका पनि सपनाहरुको मिश्रित सपनाहरु बुनेर झापाको काँकरभिट्टामा आएर जिवनका सपनाको भारी बिसाउँन पुग्छ ।उनी अर्थात मुक्ति पौडेल ।पाचथर जिल्ला कुमायक गाउँपालिका वडा नं १ यासोकको खाल्डेमा वि सं २०३४ साल जेठ ४ गते बुबा चन्द्रबहादुर पौडेल र आमा स्व टीकामायाँ पौडेलका कान्छा छोराका रुपमा यस धर्तीमा अवतरण भएका मुक्तिले २०५८ सालमा मीना भण्डारीसँग बैवाहिक जिवनमा बाधिए पछिको उनको यो जिवन यात्राको आरम्भलाई मैले यसरी चियाउन सकेँ । जिवन सपनाको कून्यु पनि त हो असरल्ल हुन्छन् कति सपना सपनामै मात्र देखिन्छन् अनि कतिले सार्थकता पाउँछन् । कसैले कुरा भाग्य