सृजनाको चौतारी

महेन्द्रका ५ मुक्तक

चुपचाप बसेकै छौ मन मिलेसम्म।
दिलभित्र आनन्दको फूल खिलेसम्म।
कोलाहल पछि हुन्छ सञ्जालमा थरिथरि।
थाहा पत्तो केही हुन्न थुक निलेसम्म।

उपाधिले ठुलै पद विभूषित भयौ।
एकै रुप एकै रङ्ग एकीकृत भयौ।
अब उठ दशै दिशा ज्ञान दान गर्न।
वर्षौँपछि ज्ञानी भनी परिचित भयौ।


सञ्जालमा परिवार भाँड्नेहरु देखिए।
झगडाको बीउ मात्र गाड्नेहरु देखिए।
स्वघोषित अभियन्ता अनगिन्ती मिलेर।
सन्देश नै नकारात्मक बाँड्नेहरु देखिए।

विकल्पका बाटाहरु सकेपछि के गर्ने?
टेकिएको हाँगो आफै मकेपछि के गर्ने?
मन बाँधी बस्दा पनि हात खुट्टा बाँधेर।
दुनियाँले नानाथरी बकेपछि के गर्ने?

बुझ्यो भने अनैतिक सहर भएको छ।
अन्धकार फैलिएको प्रहर भएको छ।
रथ उही पाङ्ग्रा नौलो फेरीफेरी चल्दा।
सोझालाई हलाहल जहर भएको छ।
(फेसबुकबाट साभार)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Related Articles

Back to top button