
गजल
ढाकानाथ खतिवडा
गाउँले मान्छे कान्छी म त गाई भैंसी पाल्छु
घाँससोत्तर काटछु कान्छी म त गोबर फाल्छु ।
बगैंचामा फलफूल सब्जी खेती गरेको छुँ
श्रम पनि गर्छु कान्छी म त मल नि हाल्छु ।
थोरै थोरै आम्दानी छ बेच्न पाउँदा खेरि
त्यही पैसाले कान्छी म त दुःखसुख टाल्छु ।
बिदेश गइन घरमै बसि यहीँ रमाएर
यहीमाटोमा कान्छी म त पसिना पो गाल्छु ।
अर्काको आश छैन मलाई आफैँ गर्छु काम
आफ्ना लागि कदम कान्छी म त आफै चाल्छु ।।


